ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΜΙΑΣ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Η κρίση που καταγράφεται σε παγκόσμια κλίμακα δεν είναι μόνο οικονομική είναι και κοινωνική. Η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα που αντιμετωπίζει την κρίση αυτή. Όλες οι χώρες του κόσμου βρίσκονται αντιμέτωπες όχι τόσο με τη λύση του προβλήματος στα οικονομικά δεδομένα αλλά τώρα περισσότερο προβληματίζονται από τις επικείμενες κοινωνικές αναταραχές, οι οποίες δεν είναι δυνατό να εκτιμήσει κανείς το μέγεθός των.
Όλα τα συνδικάτα είναι έτοιμα να βγουν στο δρόμο. Οι αγρότες της Κρήτης ετοιμάζονται ακόμη και αυτό το Σαββατοκύριακο να έλθουν και πάλι στην Αθήνα να διαμαρτυρηθούν.
Εταιρίες με σημαντική κερδοφορία ακόμη και στη χρήση του 2008, ετοιμάζονται να προβούν σε απολύσεις αν και μερικές ήδη προχώρησαν.
Τα ήθη της Ελληνικής κοινωνίας έχουν κλωνιστεί, κανείς δεν πιστεύει τίποτα και σε κανένα. Οι κουκουλοφόροι είναι μια μικρή περίπτωση προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο Έλληνας. Κάτω απ' αυτό το ζήτημα υποβόσκει το πιο σημαντικό μέγεθος, η έλλειψη πίστης και εμπιστοσύνης, η αμφισβήτηση, η αναξιότητα, η απογοήτευση, η αδιαφορία στους θεσμούς και της αξίες από την ίδια την Πολιτεία.
Στην Μεγάλη Βρετανία αυτή την ώρα 25 πανεπιστήμια τελούν υπό κατάληψη με αίτημα την αποκατάσταση και γενικά την κατάσταση στη Γάζα. Ο Γκόρντον Μπράουν ως τώρα προσπαθούσε να λύσει τα ζητήματα της αγοράς και το χρηματοπιστωτικό σύστημα που καταρέει, τώρα βρίσκεται αντιμέτωπος με την εκπαιδευτική κοινότητα.
Στη Γαλλία ο Νικολά Σαρκοζύ φοβάται μια νέα αναταραχή στην εκπαίδευση εξίσου ίδια, ίσως και ισχυρότερη απ' αυτή του Μάη του '68.
Στη Γερμανία η Μέρκελ προσπαθεί να παραμείνει έξω από τις επηροές αυτές αποπροσανατολίζοντας την κοινή γνώμη με σκοπιμότητα μόνο στα οικονομικά ζητήματα των μεγάλων εταιρειών που είναι έτοιμες να καταρεύσουν.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα χρήματα που δόθηκαν και δίνονται στις εταιρείες δεν διαχειρίζονται όπως ορίζει ο νόμος και οι συμφωνίες μεταξύ του Αμερικανικού Δημοσίου και των εταιρειών. Βρέθηκε εταιρεία που αφού εισέπραξε από το δημόσιο οικονομική ενίσχυση στα πλαίσια της απόφασης του Κογκρέσου μετά απο αίτημα το Ομπάμα να αυξηθεί η ρευστότητα στην αγορά, πλήρωσε υψηλόβαθμα στελέχη της έξτρα μπόνους πολλών εκατομυρίων δολαρίων. Μερικά από τα στελέχη αυτά μάλιστα λίγες ημέρες μετά την είσπραξη των αμειβών αυτών παραιτήθηκαν από την εταιρεία. Σε ερώτηση του Υπουργείου Δικαιοσύνης αν και κατά πόσο και σε ποιό ύψος εισέπραξαν χρήματα η εταιρεία αρνήθηκε να δώσει τα στοιχεία. Το Υπουργείο θα καταφύγει στη δικαιοσύνη για τη διελεύκανση της υπόθεσης.
Στη Ρουμανία, μια κατ' εξοχήν βιομηχανική χώρα, με πρώτες ύλες, με εξαγωγές, με υψηλούς δείκτες ανάπτυξης βρίσκεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση να ζητήσει οικονομική ενίσχυση γιατί είναι έτοιμη να οδηγηθεί σε χρεωκοπία.
Η Ισλανδία, πρότυπο ανάπτυξης μόλις πριν λίγους μήνες πτώχευσε μέσα σε λίγες ημέρες.
Όλες οι Ανατολικές χώρες, εισηγμένες στη Ε.Ε. εξαρτημένες από το παγκόσμιο χρήμα αντιδρούν στα σχέδια των παλαιών μελών της Ε.Ε για τη διάσωση των μεγάλων Ευρωπαϊκών εταιρειών γιατί βλέπουν τις κοινωνίες τους έτοιμες να αντιδράσουν βίαια από τη φτώχεια.
Η αδιαφορία απέναντι στο δίκιο, απέναντι στην υποχρέωση, απέναντι στη μεγάλη καταδεδειγμένη κρίση, δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον. Τα ΜΜΕ καταγράφουν με περίεργα έντονο τρόπο τις αδυναμίες χωρίς να προβληματίζονται αν και κατά πόσο συμβάλλουν στη διέγερση της κοινωνίας.
Ακόμη και σωστές ενέργειες να κάνει η Πολιτεία απαξιώνεται με τον πιο χυδαίο τρόπο ή δεν καταγράφεται ούτε ως είδηση. Χειριστές της εξουσίας λειτουργούν από την άλλη πλευρά τόσο προκλητικά, με τόση επιπολαιότητα, με τόση αδιαφορία, με τόση προκλητική ιδιοτέλεια που σκέφτεται κανείς αν αυτοί μπορεί να είναι οι εκλεκτοί του λαού, που του άρπαξαν την ψήφο για να βρεθούν στη Βουλή όχι να τον εκπροσωπήσουν αλλά να λύσουν τα προσωπικά τους οικονομικά προβλήματα.
Με μαθηματική ακρίβεια η κατάσταση αυτή θα οδηγήσει σε μια κοινωνική επανάσταση, σε μια έκκρηξη της οποίας τα αποτελέσματα δεν είναι δυνατό να υπολογιστούν.
Ίσως ο Κ. Καραμανλής με τη συνεχή και έντονη αναφορά του σε μια κρίση βαθειά και ισχυρή να αποδειχθεί οτι δεν ήταν τυχαία και οτι θα είναι ο μοναδικός που θα είχε καταγράψει και περιγράψει την αλήθεια την οποία ζητεί και έχει ανάγκη ο λαός. Ποιός όμως μπορεί να ακούσει και να μετρήσει τι λέει ο Πρωθυπουργός όταν όλοι την επόμενη στιγμή το έχουν απαξιώσει με πολύ εύκολο τρόπο μόνο και μόνο να δημιουργήσουν εντυπώσεις;
Μήπως ήλθε η ώρα να σκεφτούμε πιο πολύ από ποτέ άλλοτε ακόμη και από τότε που οργανωθήκαμε ως κράτος; Μήπως πρέπει να προβληματιστούμε και να χαμηλώσουμε τους τόνους και να απαιτήσουμε μεγαλύτερη σοβαρότητα από την σημερινή εξουσία (και οι τριακόσιοι της Βουλής). Μήπως πρέπει οι ανατροπές να γίνουν μέσα από την ψήφο μας; Μήπως πρέπει να δώσουμε ένα μάθημα σ' αυτούς που θέλησαν να κοροϊδέψουν τους λαούς και να τους στείλουμε στα σπίτια τους. Μήπως πρέπει στα παιδιά μας να δώσουμε την καλή όψη της ζωής, να τους εμφυσήσουμε εμείς, οι γονείς, την αισοδοξία για τη ζωή, μήπως πρέπει να τους δώσουμε την ευκαιρία να αποκτήσουν ευρύτητα πνεύματος και γνώσης πέρα από την τυπική και ίσως ανούσια εκπαίδευση που τους παρέχει η Πολιτεία;